Świerki to obok jodeł najwyższe drzewa rosnące w Polsce. A te rosnące w Puszczy Białowieskiej są szczególnie okazałe. Największe rozmiary, tu w białowieskiej kniei, osiągają rosnąc w towarzystwie olbrzymich dębów, sosen i lip. Kwestią dyskusyjną jest maksymalna wysokość białowieskich świerków. Jedne zródła wspominają o 52 metrach a inne nawet o 57 metrach wysokości, przy wieku maksymalnym 300 lat. Trzeba jednak zaznaczyć, że do tej pory badania kompleksowe w tej kwestii nie były prowadzone. Jednak śmiało można powiedzieć, że niektóre z białowieskich świerków osiągają wysokość dochodzącą do 48-50 metrów. Niedawno wykonałem pomiar jednego ze świerków rosnących w Białowieskim Parku Narodowym i pomiar wykazał wysokości 48-49 metrów. Pomiar powtórzyłem 5-krotnie i za każdym razem otrzymywałem wartości od 48 do 52 m. Jest to piękne drzewo, u którego imponującej wysokość towarzyszy pomnikowy rozmiar pnia (361 cm obwodu na wysokości piersi). W sumie do tej pory zmierzyłem przy użyciu klinometru kilkanście świerków, z których ok. 25% to były drzewa o wysokości przekraczającej 45 metrów. Trudno nie przyjąć w tej sytuacji, mając na uwadze ograniczy zakres moich pomiarów, że niektóre z białowieskich świerków mogą być o 5-6 metrów wyższe od mojego lidera wysokości. (jeżeli okazałoby się to prawdą to najwyższego drzewa w Polsce należałoby szukać nie w naszych górach ale właśnie w Puszczy Białowieskiej)
Sprawa obwodu pnia puszczańskich świerków jest mniej dyskusyjna. Dokonany przeze mnie pomiar obwodu pnia na wysokości piersi jednego ze świerków z terenu Białowieskiego Parku Narodowego wykazał 430 cm. Niestety, przed kilku laty drzewo to uschło. Obecnie znany mi najgrubszy świerk ma obwód 395 cm na wysokości piersi. Jego atutem jest wyjątkowa symetria pnia co u świerków o takim obwodzie zdarza się stosunkowo rzadko.
Można śmiało powiedzieć, że nigdzie indziej w Polsce, a może nawet w Europie, drzewa tego gatunku nie osiągają takich rozmiarów.